terug naar Fietstoeren

Toeren door de Haven van Antwerpen.

           "Fietswegwijs in de haven", zo heet de kaart die je gratis kunt bekomen bij het Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen. Vier verschillende fietsroutes van 10 tot 60km zijn mogelijk. Wij kozen voor de 30km die het hart van de haven aandoet. Natuurgebieden, bruggen, sluizen, je komt ogen tekort.

          O mdat we met de trein zijn gekomen starten we aan Antwerpen-Centraal. Via Meir en Groenplaats zijn we in een wip aan de Scheldekaaien. Maar eerst van op het zuiderterras het Scheldepanorama bewonderen. We nemen het fietspad in noordelijke richting en algauw zijn we bij "Het Steen". Dit is het oudste stenen gebouw van Antwerpen. Sinds 1952 vindt het Nationaal Scheepvaartmuseum er onderdak. Binnenkort wordt het gesloten, de binnencollectie verhuist dan naar het Museum aan de stroom (MAS).
De beschermde hangars bieden beschutting aan de buitencollectie van het museum. Schepen die wellicht nooit meer zullen varen. Daarna passeer je voorbij de Royersluis en draai je linksaf naar de Scheldedijk. Een mooi panorama op Antwerpen is wat je krijgt voorgeschoteld. Links stroomt de Schelde, rechts zie je de Hogere Zeevaartschool en het Noordkasteel.

Zeven hijskranen netjes op een rij. Stad aan de stroom. Buiten dienst.

           Via het fonkelnieuwe fietspad langs de Scheldelaan zetten we koers naar Lillo. Maar even naar rechts, bij de verkeerslichten de baan oversteken om het kerkje van Oosterweel te bekijken. Onthoofd want het heeft geen windhaan meer. Dit dorp werd samen met Wilmarsdonk en Oorderen in de 50er jaren ontruimd en onder een dikke laag zand bedolven.

Kerk Oosterweel tussen de containers.

           Links stroomt de Schelde, rechts is het al petrochemie wat de klok slaat. De noordenwind drijft alle aroma's die hier vrijkomen onze richting uit. Niet bepaald een streling voor het reukorgaan, maar wat wil je? Door de koude komt er veel meer waterdamp vrij dan anders. En wat een geraas!

Naar Lillo. Petrochemie. Zoek de vouwfiets! Door de koude veel meer waterdamp

           Een wegwijzer "panorama" even voorbij Total, een klimmetje en een schitterend Scheldepanorama strekt zich voor je uit. Jammer dat hier geen zit -of picknickbanken zijn geplaatst, dit is immers een mooie rustplaats. Wat verder, bij de Boudewijn- en Vancauwelaertssluis ben je met wat geluk getuige van het versassen van een of meerdere schepen.

Panorama. Boudewijn- en Vancauwelaertssluis. Havenzicht. Havenzicht.

           De witte molen van Lillo de "Eenhoorn" komt in zicht. De molen werd de voorbije jaren gerestaureerd en opnieuw maalvaardig gemaakt. Via een mooie kasseidreef dokker je Lillo binnen. Het haventje met de scheepswerven, valt bij eb droog. Het zicht op de Schelde is verbluffend. Via de steiger kun je inschepen om de overtocht naar Doel mee te maken. Lillo doet je even in de tijd terug gaan. In het Poldermuseum leer je alles wat je nog niet wist over de verdwenen polderdorpen. Het marktpleintje biedt voldoende beschutting tegen de koude noordenwind. Zodoende kunnen we voor de eerste keer dit jaar al een terrasje doen en de sandwiches buiten opeten. Het paar, dat open zijn zitten stampvol. Hoe gaat er het hier dan aan toe op zomerse dagen?

kerk Lillo. Haventje van Lillo. Kerncentrale Doel. Deurganckdok.

           We keren terug naar de Eenhoorn. Hier linksaf richting Stabroek nemen. Een lange helling brengt ons naar de Lillobrug. De kalmte verbaast ons. Geen auto of vrachtwagen te bekennen. Liefst geen hoogte vrees hier want je moet op een smal pad helemaal opzij van de brug fietsen. Van een brugwachter mogen we gerust op de rijweg fietsen, want zegt hij zo dadelijk komt er een trein aan en dan mogen er geen auto's gebruik maken van de brug. Wat meteen ook de kalmte verklaart! Eerlijk gezegd zijn we er blij om want de voorziene fietsstrook helemaal opzij van de brug ziet er wel eng uit. We doen het rustig aan want van op de brug, hoog boven het Kanaaldok heb je een formidabel uitzicht op de haven.

Lillobrug. Eng fietspad. Havenzicht. Havenzicht.

           Na de brug te hebben verlaten nemen we even de kaart erbij want we willen het Kerkschip bezoeken. Dit is wel iets heel bijzonders. Maar…daarvoor moeten we de zeer drukke Noorderlaan proberen over te steken en dat is geen lachertje gelet op de verkeersdrukte. De verkeerlichten wat verder bieden soelaas, maar daarna moeten we met de fiets aan de hand langs treinsporen stappen om het schip te bereiken. Het minpuntje dat men tijdens elke fietstocht tegenkomt? Maar het loont meer dan de moeite. Prima plaats voor een koffiestop in te lassen alleszins. We zijn uiterst geïnteresseerd in het scheepsmuseum dat zich hier bevindt. Helaas moet hiervoor gereserveerd worden weet de uitbaatster ons te vertellen. Enkel op zondag is vrij bezoek mogelijk. De kapel mogen we wel bezichtigen en dat is evenzeer de moeite waard. Een goede reden om op een mooie zondag nog eens terug te komen.

Inmposante Lillobrug. Kerkschip. Kerkschip.

           We bereiden ons voor om de drukke Noorderlaan weer te moeten oversteken om de weg verder te zetten. Maar kijk, het is nu veel kalmer en thv het kerkschip kunnen we gewoon de oversteek maken. Oef!
Geen petrochemie meer, het is nu al containers wat de klok slaat in dit deel van de haven. Vrachtwagens met oplegger rijden af- en aan. Containers zijn huizenhoog gestapeld. Ze vormen kleurrijke paletten. Een bedrijvigheid van jewelste, de enorme containerschepen liggen afgemeerd aan de kade en worden in sneltreinvaart geladen en gelost. Time is money weet je wel.

Mooi kleurenpalet. Huizenhoog gestapeld. Time is money.

           Tijdens het oprijden van een hoge brug kun je een internationaal erkend natuurreservaat ontdekken "De Kuifeend". Aan je rechterkant zie de Opelfabriek. Het duurt wel een poosje eer je deze achter je laat, zo uitgestrekt. Links is het vormingsstation van Antwerpen-Noord te zien. Enorm groot, curiositeit is wel de helling waar men de goederenwagons laat afrijden vooraleer de lange goederentreinen worden samengesteld. Je passeert de "Grote Kreek" hier zou ooit de Scheldedijk doorbroken zijn. Nu een natuurgebiedje temidden in het vormingscentrum.

Nog een eenzaam kerkje temidden van al het havengeweld is dat van Wilmarsdonk. Wilmarsdonk werd samen met Ekeren voor het eerst vermeld in 1155. In 1963 werd begonnen met de afbraak van Wilmarsdonk. In 1966 werd de kerk zelf afgebroken. Enkel nog de kerktoren blijft over als herinnering. Hij staat helemaal tussen de containers (tussen de Wilmarsstraat en de Nietweg).

Eenzaam tussen de containers. Locatie.

           Nog een curiositeit is "gaarkeuken 110". Dit is de laatste overblijvende gaarkeuken in de Antwerpse haven. Gaarkeukens werden in de tweede helft van de 19de eeuw opgericht om het lot van de havenarbeiders te verbeteren: ze konden er zich verwarmen en moesten hun schaftmaaltijd niet meer in open lucht nuttigen. In de gaarkeukens kon je voor een zeer democratische prijs soep of een warme maaltijd eten. Bij Florreken is dat nu nog steeds het geval.
Triestig is wel dat dit bedreigd is met sloop!

Gaarkeuken 110 bedreigd metsloop.

           Dan komen we terug bij de Royersluis en zit deze interssante tocht door de Antwerpse haven erop. In elk geval; we komen nog eens terug ivm het kerkschip. En hopelijk is gaarkeuken 110 geopend op zondag...

LET OP:
Het kerkschip werd verplaatst en bevindt zich nu op een nieuwe locatie: Houtdok 25 2030 Antwerpen.

^Nieuwe locatie.

Weetjes:
Afstand: eigenlijke lus: 30km plus heen- en weer naar Antwerpen-centraal
Bewegwijzering: gedeeltelijk fietsknooppunten, gedeeltelijk via de kaart;
Gebruikte kaart: Fietswegwijs in de Haven.
Reliëf: vlak
Veiligheid: drukdruk op werkdagen, maar overal aparte fietspaden, op zondag heerlijk rustig
Startplaats en aankomst: eigenlijke fietstocht: Royersluis
Logistiek: Lillo, Kerkschip, Gaarkeuken.
Besluit: reuze meegevallen! De Antwerpse haven toont zich van zijn beste kant met deze kaart. Een haven heeft toeristische troeven, dat mag wel blijken uit deze tocht.

Info: www.havenvanantwerpen.be

Route en kaart.

TOP