Deze toeristische trein gaat door de vallei van de rivier de Aa van Arques naar Lumbres en vice versa. U ziet landschappen die u alleen kunt zien als u in dit treintje zit. Tijdens de rit krijgt u uitleg over de verschillende bezienswaardigheden : de botenlift te Arques, la Coupole d 'Helfault (oorlogsmuseum WO II), la Maison du Papier in Esquerdes en het station van Lumbres waar u aankomt en waar het VVV Pays-de-Lumbres is gevestigd. Gratis vervoer van uw fiets.
Vanuit de eindbestemming kun je een mooie fietstocht maken. Klik hier om die pagina te openen.
 |
O
mdat Blendecques iets gemakkelijker te bereiken is met de auto werd dit dorp uitgeroepen tot opstapplaats. Voor het (vervallen) stationsgebouw is voldoende parkeergelegenheid voorhanden.
Het overigens mooie en degelijke gebouw is aan restauratie-renovatie toe. Rolluiken zijn naar beneden gelaten (later zal blijken waarom). De stationsklok met omgebogen wijzers wijst zo te zien al een hele poos de tijd niet meer aan. Tijd, in een station hetgeen waar alles om draait.
Of betekent dit dat men hier tijd zat heeft?
 |
 |
 |
Het knap gerestaureerde treintje "de Picasso" genaamd, is in elk geval keurig op tijd. Wat het meest opvalt is de langwerpige cockpit die bovenaan in de lengterichting is geplaatst. Het doet wat aan een vliegtuig denken.
 |
De begeleiders zijn behulpzaam bij het inladen van onze fietsen. Het onthaal is vriendelijk en sympatiek. Dat wij van zo ver zijn gekomen om met hun Picasso mee te reizen vinden ze fantastisch.
Het bagagecompartiment waar de fietsen worden in geplaatst is ruim genoeg om een ganse fietsenwinkel te bergen.
Het Picasso motorstel dateer van de jaren 50. Hij werd vakkundig gerestaureerd en mag nu op zijn oude dag heen en weer pendelen tussen Arques en Lumbres.
 |
 |
 |
Een fluitsignal weerklinkt, de 12 cylinder Renault diesel van 500pk gromt en Picasso zet zich in beweging.
Onderweg wordt uitleg gegeven over het landschap met de kalkheuvels, La Coupole en de geschiedenis van de spoorlijn waar je nu op bevindt. Picasso bolt rustig voort aan en snelheid van 40 km/u. Je hebt alzo net de tijd om het voorbij passerende landschap in ogenschouw te nemen.
Raar maar waar: door de vorm van de ramen is het net of je zit naar een tv scherm te kijken.
 |
 |
Onderweg wordt er halt gehouden, het treintje blijft enkele minuten staan. De reizigers worden in de gelegenheid gesteld om wat foto's te nemen. We mogen in de stuurcabine. Via een trapje vanuit het bagagecompartiment is dat te bereiken. Let op voor je hoofd!
Die cabine zou op een vliegtuig niet misstaan! Binnenin is het even wennen. de machinist zit in de lengterichting van zijn trein. Hij moet zijn hoofd dus naar rechts (of links),draaien om te zien waar hij rijdt.
 |
 |
 |
 |
 |
Het fluitsignaal weerklinkt, voor Picasso komen de laatste loodjes eraan. Lumbres, het eindstation wenkt.
In het stationsgebouw is de toerismedienst gevestigd. De plaatselijke muziekschool vindt er ook een onderkomen in.
 |
 |
Wanneer Picasso arriveert stappen heel wat reizigers uit. Geen fietsers, wij zijn de enigen vandaag.
Terugreis is om 15u30. We stellen vast dat alle zitplaatsen bezet zijn. Tijdens de heenreis was er wat minder volk te bespeuren.
Leuk detail: omdat de motor zich nu achteraan bevindt hebben de reizigers nu een onbelemmerd uitzicht op waarnaartoe ze rijden!
 |
 |
De treinbegeleider doet de deur van het stationsgebouw van Blendecques open. De rolluiken worden opgetrokken.
Entrez! Hier is een klein maar fijn museumpje van spoorwegmateriaal ingericht. We krijgen alle tijd om al dit fraais te bezichtigen. Het is net of we in de 50er jaren zijn beland.
De foto's zeggen meer dan dan woorden. Liefhebbers van het genre: allen hierheen!
 |
 |
 |
 |
De enthousiaste treinbegeleider maakt ons duidelijk dat we aan boord moeten blijven. Meerijden naar Arques om daar het rollend materieel te bekijken en daarna gewoon mee terug reizen naar Blendecques. Dat moet de brave man ons geen twee keer zeggen!
Te Arques worden we op sleeptouw genomen naar een grote, stokoude hangar. De poort zwiert open en binnenin staat een kanjer van een stoomlocomotief de bezoekers op te wachten.
 |
 |
 |
Geen stressy toestanden. Nee neem alle tijd die je nodig acht om de machine te bekijken. We klimmen in de loc en na wat prutsen aan de camera instellingen slagen we erin om bijzonder sfeervolle foto's te maken.
 |
 |
 |
Op de vraag of hier soms stoomritten plaatshebben schudt de treinman het hoofd. De stoomloc werd met veel liefde en geduld perfekt rijklaar gemaakt. Helaas voor hen die al hun vrije tijd hierin staken maalt de molen van de bureaucratie véél trager: de nodige vergunningen laten op zich wachten.
Dus vragen we ons terecht af; wanneer zal de drukmeter in de loc waarden mogen aanwijzen die toelaten te rijden?
 |
O ja het gaat hier om een grote Poolse stoomloc van het type Ty2. Een plaat aangebracht op de kolos wijst daarop. Een dieselloc vindt ook een onderkomen in de grote hangar. Het is de depanagewagen voor in geval dat Picasso er de brui zou aangeven. Of dat al is gebeurd? Als antwoord glimlacht de treinman eens fijntjes...
 |
 |
Terug buiten bekijken we al hetgeen de enthousiastelingen nog zouden willen restaureren. Die treinfanaten zullen nog een poosje zoet zijn alleszins. Een picasso helemaal onder de graffiti, da's toch geen zicht!
 |
 |
 |
 |
Alweer tijd om te vertrekken. Nog een paar fotookes (om het af te leren) en dan zet na het fluitsignaal picasso zich terug in beweging.
 |
 |
 |
 |
Precies 8 minuten later arriveren we te Blendecques en moeten we afscheid nemen van deze bijzondere trein en niet te vergeten de degenen die Picasso zo knap hebben gerestaureerd.